Molibden to pierwiastek chemiczny niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jest kluczowym składnikiem i kofaktorem wielu enzymów biorących udział w metabolizowaniu toksycznych związków chemicznych oraz neutralizowaniu wolnych rodników. Ogranicza też rozwój stanów zapalnych. Dzięki temu chroni komórki układu nerwowego przed uszkodzeniem i rozwojem zmian neurodegeneracyjnych. Ponadto uczestniczy w powstawaniu czerwonych krwinek i dba o właściwe ciśnienie krwi.
molibden funkcjonuje w literaturze naukowej, dokumentacji farmaceutycznej oraz piśmiennictwie branżowym pod wieloma nazwami. Poniżej zestawiono oficjalne oznaczenia stosowane w różnych kontekstach językowych i klasyfikacyjnych.
Molibden (Mo) to pierwiastek, który otrzymano po raz pierwszy w 1778 r. na drodze rozdziału kompleksu grafitowego oraz ołowiowego z wytworzeniem tlenku molibdenu. Dokonał tego Carl W. Scheel, chemik niemiecko-szwedzkiego pochodzenia. Cztery lata później Peter J. Hjelm wyodrębnił Mo w wyniku redukcji jego tlenku węglem.
Molibden występuje w organizmach żywych głównie w formie związanej z enzymami. W takiej postaci jest on obecny w bakteriach, grzybach, roślinach, w ustroju zwierząt oraz w ciele człowieka. Zawartość Mo w organizmie dorosłego człowieka kształtuje się na poziomie od 9 mg do 16 mg. Zakres wchłanialności tego pierwiastka w organizmie jest szeroki i wynosi od 25% do 80%. Absorpcja molibdenu może zachodzić w żołądku oraz w znacznie większym stopniu w jelicie cienkim. Pierwiastek ten występuje we krwi w formie jonu molibdenianowego, związanego z erytrocytami i proteinami. Mo jest magazynowany w wątrobie, kościach, jak również nerkach, z których jest także wydalany.
Niedobór tego pierwiastka występuje niezwykle rzadko. Głównymi efektami spożywania niewystarczającej ilości molibdenu są przedwczesne starzenie się, impotencja, próchnica zębów oraz kamica nerkowa. Najwięcej przypadków niedoboru molibdenu odnotowano u osób żywionych pozajelitowo a zaobserwowane u nich objawy to:
Molibden to minerał z grupy metali. Zaliczany jest do mikroelementów, czyli pierwiastków występujących w organizmie w ilościach śladowych (dzienne zapotrzebowanie na Mo jest mniejsze niż 100 mg na dobę). Mo jest kluczowym składnikiem i kofaktorem wielu enzymów biorących udział w metabolizowaniu toksycznych związków chemicznych oraz neutralizowaniu wolnych rodników. Ogranicza też rozwój stanów zapalnych. Dzięki temu chroni komórki układu nerwowego przed uszkodzeniem i rozwojem zmian neurodegeneracyjnych. Ponadto uczestniczy w powstawaniu czerwonych krwinek i dba o właściwe ciśnienie krwi.
Zawartość molibdenu w produktach pochodzenia zwierzęcego i roślinnego jest na ogół stosunkowo niska. Pierwiastek ten występuje również w wodzie o dużej zawartości kamienia (tzw. twardej). W poniższej tabeli zestawiono surowce i produkty, które stanowią źródło tego minerału.
Tabela. Zawartość molibdenu w wybranych surowcach i produktach spożywczych (μg / 100g)
| Źródło | Zawartość molibdenu [μg / 100g] |
| Orzeszki ziemne | 20,65 |
| Pestki dyni | 11,96 |
| Masło orzechowe | 8,42 |
| Ryż biały | 3,70 |
| Kakao | 2,80 |
| Płatki ryżowe | 2,70 |
| Czosnek | 2,53 |
| Nasiona roślin strączkowych | 2,30 |
| Szczypior | 2,18 |
| Ostrygi | 1,55 |
| Żółtko jaj | 0,91 |
| Mleko | 0,37 |
Molibden w ustroju człowieka stanowi integralny składnik wielu enzymów, m.in. tych, które uczestniczą w wytwarzaniu kwasów nukleinowych DNA i RNA. Mo bierze też udział w metabolizmie lipidów i uwalniania żelaza. Molibden jest niezbędny w reakcji utleniania aldehydów, ponieważ stanowi on element składowy struktury oksydazy aldehydowej. Ponadto minerał ten bierze udział w metabolizmie puryn i pirymidyn oraz detoksykacji siarczynów, z uwagi na fakt, iż wchodzi w skład oksydazy i dehydrogenazy ksantynowej, jak również oksydazy siarczynowej.
Udowodniono, że niedobór molibdenu w organizmie może prowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu komórek nerwowych. Pierwiastek ten jest niezbędny do utrzymania prawidłowego stężenia silnie przeciwutleniającego kwasu moczowego. Zbyt niski poziom tego związku w ustroju warunkuje powstawanie stanów zapalnych w ośrodkowym układzie nerwowym, co ma związek z rozwojem różnego rodzaju schorzeń neurodegeneracyjnych.
Z przeprowadzonych badań wynika, że związki molibdenu sprzyjają normalizowaniu funkcjonowania układu immunologicznego. Zapobiegają jego nadmiernej aktywacji i niekontrolowanemu rozwojowi stanów zapalnych. Obecnie badany jest potencjał tego pierwiastka w przeciwdziałaniu stanom związanym z reakcjami autoimmunologicznymi, a także w naturalnym łagodzeniu dolegliwości spowodowanych infekcjami. Molibden wykazuje również zdolność do redukcji stężenia reaktywnych form tlenu, także generujących szereg reakcji zapalnych.
Molibden jest niezbędny do prawidłowego metabolizmu żelaza. Wraz z witaminą B2 (ryboflawiną), bierze udział we wbudowywaniu jego atomów do cząsteczek hemoglobiny, której funkcją jest przenoszenie tlenu z płuc do tkanek ciała. Poza tym pierwiastek ten stymuluje produkcję tlenku azotu – związku będącego jednym z czynników rozszerzających naczynia krwionośne. Dzięki temu poprawia przepływ krwi i zapobiega nadmiernemu wzrostowi ciśnienia tętniczego. Przeciwdziała również tamowaniu naczyń krwionośnych i ich uszkodzeniu wskutek powstawania zakrzepów.
Wyniki licznych badań naukowych udowodniły, że molibden wspomaga pracę wątroby i zapobiega jej uszkodzeniu. Jest on bowiem kofaktorem lub wchodzi w skład ważnych enzymów umożliwiających rozkład toksycznych substancji, takich jak siarczyny, formaldehyd oraz aldehyd octowy, powstający w czasie metabolizmu alkoholu etylowego i będący przyczyną kaca. Ponadto pierwiastek ten znajduje się w białkach działających jako przeciwutleniacze i neutralizujące wolne rodniki, chroniąc struktury komórkowe przed ich szkodliwym wpływem.
3.1. Zalecane dawkowanie Zalecane dzienne spożycie RDA (ang. recommended dietary allowance) molibdenu dla osoby dorosłej wynosi 0,045 mg Mo na dobę, jednak najczęściej zalecana dawka to 0,2 – 0,5 mg Mo dziennie. Tolerowane poziomy maksymalnego spożycia Mo wynoszą 2 mg/dobę. Aby zwiększyć wchłanialność tego pierwiastka najlepiej jest przyjmować go wraz z posiłkami. 3.2. Synergistyczne połączenia suplementacyjne Sylimaryna (Silybum marianum), N-acetylocysteina (NAC) – oczyszczanie organizmu Shilajit (Asphaltum punjabicum), Jiaogulan (Gynostemma pentaphyllum) – wsparcie pracy układu krążenia…
Molibden to pierwiastek chemiczny niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jest kluczowym składnikiem i kofaktorem wielu enzymów biorących udział w metabolizowaniu toksycznych związków chemicznych oraz neutralizowaniu wolnych rodników. Ogranicza też rozwój stanów zapalnych. Dzięki temu chroni komórki układu nerwowego przed uszkodzeniem i rozwojem zmian neurodegeneracyjnych. Ponadto uczestniczy w powstawaniu czerwonych krwinek i dba o właściwe ciśnienie krwi. Najważniejsze informacje ochrona układu nerwowego stymulacja układu immunologicznego działanie przeciwzapalne wsparcie układu krążenia wspieranie pracy wątroby Dawkowanie Zalecane dzienne…