Tauryna jest związkiem organicznym zaliczanym do grupy aminokwasów niebiałkowych występującym w tkankach ssaków i ptaków. Pełni wiele funkcji biologicznych, takich jak: sprzęganie kwasów żółciowych, antyoksydacja, stabilizacja błon komórkowych, modulacja sygnalizacji wapniowej oraz stymulacja rozwoju neurologicznego. Tauryna pełni także funkcję neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym.
Koreański zespół badawczy składający się z naukowców kilku tamtejszych instytucji naukowych, zamierzał sprawdzić hipotezę stanowiącą, iż niskie stężenie tauryny w hipokampie może być związane z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. U źródła powyższej hipotezy i chęci jej zweryfikowania stoją badania wykonane w przeszłości na zwierzętach. Niektóre z nich wykazały wzrost stężenia tauryny w hipokampie i korze przedczołowej, zaś inne jej spadek w tych częściach mózgu. Sprzeczne wyniki można przypisać różnym modelom zwierzęcym stosowanym w tych badaniach. Zaobserwowano także pozytywny wpływ podawania tego aminokwasu szczurom na redukcję zachowań typowych dla depresji.
Badanie polegało na porównaniu dwóch grup uczestniczek – grupy 36 pacjentek z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi i grupy kontrolnej, którą stanowiło 40 zdrowych kobiet. Wszystkie uczestniczki były w wieku od 19 do 29 lat.
U wszystkich uczestniczek zmierzono stężenie tauryny w hipokampie, przedniej korze zakrętu obręczy i w korze potylicznej. Wykorzystano w tym celu protonową spektroskopię rezonansu magnetycznego. Rezonans magnetyczny jest szeroko stosowany w badaniach nad chorobami mózgu, ponieważ umożliwia precyzyjne skanowanie określonych miejsc w ciele i uzyskiwanie różnych informacji ilościowych. Korzystając z rezonansu magnetycznego 7T, który osiąga wysoką czułość i rozdzielczość sygnału oraz sekwencji impulsów sLASER zaprojektowanej w celu zmniejszenia błędów przesunięcia chemicznego, zespół badawczy z powodzeniem zmierzył subtelne różnice w sygnałach tauryny w hipokampie między obiema grupami.
Wyniki pokazały, iż stężenie tauryny w hipokampie u kobiet z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi było znacznie niższe niż w grupie kontrolnej. Liderka zespołu badawczego Korea Basic Science Institute (KBSI), dr Jee-Hyun Cho, powiedziała:
„Badanie to będzie promować badania nad rolą tauryny w hipokampie i jej związkiem z depresją oraz przyczyni się do dalszych badań dotyczących patogenezy tej jednostki chorobowej, a także nad rozwojem jej diagnostyki”.
Koreańska badaczka zapowiedziała również, iż jej zespół ma zamiar prowadzić kolejne badania nad znaczeniem tauryny w kontekście depresji:
„Korzystając z najnowocześniejszego sprzętu badawczego KBSI, planujemy przeprowadzić dalsze badania nad zmianami stężenia tauryny w mózgu poprzez długoterminową obserwację pacjentów z depresją, a także nad efektem przyjmowania tauryny w leczeniu depresji”.
Mechanizm, na którego zasadzie tauryna łagodzi objawy związane z depresją nie jest jeszcze oczywisty, jednak istnieją trzy hipotezy. Pierwsza z nich bazuje na wiedzy zgodnie, z którą tauryna pełni funkcję słabego agonisty receptorów GABA. W związku z tym podejrzewa się, iż tauryna może działać jako neuroprzekaźnik hamujący w hipokampie i pełnić rolę pomocniczą w stosunku do GABA, którego poziom jest niski u pacjentów z zaburzeniami depresyjnymi. Druga koncepcja zakłada, że tauryna może brać udział w regulacji syntezy neuroprzekaźników, takich jak GABA lub serotonina, wpływając w ten sposób na regulację nastroju. Po trzecie, tauryna wykazuje działanie przeciwutleniające oraz ma wpływ na neurogenezę. Pozwala to zmniejszyć stan zapalny, a także chroni hipokamp przed uszkodzeniem z powodu przewlekłego stresu, który często towarzyszy osobom borykającym się z depresją. Wobec tego przypuszczenia o możliwie korzystnych skutkach suplementacji tauryny w kontekście łagodzenia objawów depresyjnych wydają się być jak najbardziej uzasadnione. Potrzeba jednak dalszych badań, które taką zależność potwierdzą, a także pokażą jakie dawki pozwolą uzyskać powyższy efekt.
