Wcześniejsze genetyczne badania molekularne wykazały, że większość genów związanych z otyłością ulega ekspresji w ośrodkowym układzie nerwowym. Otyłość ma również wpływ na morfologię mózgu, sprawność poznawczą, czy osobowość. W bieżącym badaniu sprawdzono czy zmiany tych czynników są skorelowane z dziedziczną zmiennością wskaźnika masy ciała (BMI).
W tym celu przebadano 1200 osób za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI, ang. magnetic resonance imaging). Okazało się, że genetyczna zmienność w BMI była istotnie skorelowana z grubością kory mózgowej oraz z objętością mózgu badanych. W szczególności poziom tego wskaźnika miał wpływ na asymetrię płata czołowego oraz różnice w systemach percepcyjnych. Osoby z wysokim BMI posiadali grubszą lewą i cieńszą prawą korę przedczołową. Można więc wnioskować, że podatność genetyczna na wysokość wartości BMI jest wyrażana w mózgu.
Pacjenci z podwyższonym wskaźnikiem masy ciała posiadali także zwiększoną objętość lewego ciała migdałowatego, które bierze udział w podejmowaniu wyborów żywieniowych, jak również pomniejszone struktury parahipokampalne, odpowiadające za pamięć epizodyczną. Sugeruje to, że ludzie podatni na otyłość są bardziej wrażliwi na wizualny odbiór żywności, jednocześnie nie będąc w stanie uwzględnić negatywnego skutku jedzenia niezdrowej bądź nadmiernej ilości żywności. Skutkiem tych następstw jest ponowne przybieranie na wadze.
Część grupy badawczej stanowiły jedno- i dwujajowe bliźnięta. Umożliwiło to naukowcom określenie odziedziczalności poszczególnych cech, w tym otyłości mierzonej wskaźnikiem BMI. Korzystając z metod statystycznych, naukowcy odkryli, że wiele cech poznawczych i neurologicznych ma genetyczne powiązanie z nadwagą. Po części wynika ona z anatomii mózgu i funkcji poznawczych.
