Jednym z problemów, z jakimi często borykają się osoby cierpiące na chorobę Parkinsona, jest objadanie się i związany z nim przyrost masy ciała. Podobnie rzecz ma się z innymi kwestiami, które wydają się związane z zaburzeniem kontrolowania impulsów, takimi jak hazard, zakupy, drobne kradzieże czy zachowania seksualne. Naukowcy przypuszczają, że może to być wynikiem zbyt słabej aktywności układu nagrody i potrzeby pobudzania go w sposób silniejszy niż w normalnych warunkach. Naukowcy z Włoch zauważyli, że w literaturze dotyczących tego schorzenia brakuje badań odnoszących się do zaburzenia kontroli impulsów w kontekście objadania się. Ich artykuł opisuje pierwszą analizę tego problemu.
Grupa ochotników cierpiąca na chorobę Parkinsona i wykazująca tendencję do objadania się została poddana badaniu mającemu na celu ocenę różnych aspektów wrażliwości na nagrodę. Otrzymane wyniki porównano z uzyskanymi w grupie pacjentów również chorych, ale nie objadających się oraz w grupie osób zdrowych. Eksperyment składał się z dwóch części. Pierwsza obejmowała ocenę przyjemności jaką daje jedzenie, druga zaś dotyczyła motywacji do jego zdobycia.
W pierwszej części badanym prezentowano zdjęcia m.in. pokarmów, które mieli oceniać jako pozytywne lub negatywne. W drugiej natomiast mieli oni ściskać uchwyt z siłą proporcjonalną do chęci zdobycia obiektu prezentowanego na zdjęciu (jedzenia bądź kwoty pieniędzy). Okazało się, że pacjenci z chorobą Parkinsona mający kłopoty z kontrolą ilości spożywanego pokarmu oceniają szczególnie słodkie potrawy znacznie bardziej negatywnie niż osoby bez tego problemu. Podobnie dzieje się w przypadku zaburzeń odżywiania lub diet, gdy oparcie się chęci sięgnięcia po coś słodkiego stanowi trudne wyzwanie. Jednocześnie nie zaobserwowano zwiększonej motywacji do zdobycia nagrody w postaci jedzenia. Zanotowano również, że na wyniki obu części badania wpływ mogły mieć stosowane przez pacjentów leki, ze względu na różnice w farmakokinetyce między lewodopą i innymi agonistami dopaminy.
Autorzy zwracają też uwagę na fakt, że u pacjentów spożywających nadmierne ilości pokarmu parametry związane z pamięcią roboczą były znacznie niższe niż u tych, którzy takiej tendencji nie wykazywali. Obniżenie sprawności tej formy pamięci często jest obserwowane w przypadku innych zaburzeń kontroli impulsów. Co więcej, pamięć robocza jest jedną z funkcji powiązanych z zachowaniami żywieniowymi – uważa się, że pozwala ona utrzymać długoterminowe nawyki, takie jak np. zdrowa dieta. Badacze wskazują też na możliwy związek między objadaniem się a występowaniem u pacjentów depresji lub zaburzeń lękowych.
Aby w pełni wyjaśnić mechanizmy wpływające na tendencję do objadania się u pacjentów z chorobą Parkinsona, niezbędne jest prowadzenie dalszych badań. Wyniki tego wykonanego przez zespół z Włoch wskazują na to, że problem ten może wiązać się raczej z zaburzeniami poznawczymi, nie zaś afektywnymi. Lepsze poznanie jego genezy z pewnością przyczyni się do poprawy komfortu życia pacjentów – być może łatwiejsze stanie się zapanowanie nad tym problemem, który obecnie niesie ze sobą konsekwencje w postaci niekontrolowanego przyrostu masy ciała i towarzyszących mu chorób.
